|
|
 |
 |
 |
 |
|
Reizigersweblog van mariekemeijster
Costa Rica aventuras¡
Nog maar even snel wat melden, maken echt superveel mee¡ Heb geen normaal uitroepteken, dus het wordt maar gewoon een omgekeerde...
Ik was gebleven bij Monteverde, een plaatsje in de bergen in Costa Rica. Vanaf La Fortuna zijn er 2 manieren om hier te komen: met de bus *9 uur met verschillende bussen over hobbelwegen* of met een jeep-boat-jeep transfer.. Omdat we geen zin hadden in optie 1 zijn we maar met optie 2 geweest, wat ons maar 3 uur kostte.. Was wel echt leuk, en we werden helemaal afgezet bij ons hotel. Omdat we nog tijd over hadden zijn we met een tour meegegaan: Canopy¡ Ik had dit al eerder gedaan, maar het blijft echt heel leuk om langs lijnen naar de andere kant van een dal te gaan. De langste kabel van deze tour was 1 km, echt super¡ Verder hadden ze ook nog iets heel speciaals: een tarzan-swing... Dit hield in dat je vanaf een platformpje naar beneden werd geduwd, waarna je als een echte tarzan *of jane natuurlijk* heen en weer slingerde aan een boom. De eerste paar meter is een vrije val, dus best eng¡ En ja, mijn gil staat op film  Na een keer of slingeren werd je opgevangen zodat ze je weer los konden maken, wat bij Jasper alleen niet helemaal goed ging Ze vingen hem niet, zodat hij net naast het platform een tijdje extra bleef bungelen Maar gelukkig hebben ze overal oplossingen voor en eindigde hij gewoon met 2 benen op de grond 
Monteverde was wel even anders dan de andere plaatsen, het was er veel kouder en er was veel meer wind en regen... Het was de eerste keer ongeveer dat ik ´s nachts weer onder een echte deken wilde slapen, ook weer eens wat anders
We hebben in Monteverde nog een nachttour gedaan, oftewel een wandeling in het bos met gids, om de dieren tijdens het donker te observeren. Tijdens deze wandeling hebben we vooral wandelende takken en andere insecten gezien, wel leuk.. En omdat we niet genoeg konden krijgen van alle insecten, zijn we de volgende dag ook nog naar insect world gegaan, waar we een rondleiding kregen langs alle spinnen, kevers, torren, sprinkhanen enz.. Ook konden we hier een heleboel dieren vasthouden, wel vaag.. ´s Avonds ook nog naar een Ranario gegaan, kikkers dus¡ Hier kregen we een rondleiding in het donker, omdat dan de kikkers het meest actief zijn.. Echt heel leuk om allerlei verschillende soorten kikkers en padden te zien¡
Na Monteverde was het wel weer tijd voor een warmer klimaat: op naar Quepos/Manuel Antonio¡ We verbleven in een hostel *met zwembad* in Quepos, en dan namen we elke dag de bus naar Manuel Antonio... Voor slechts 200 colones pp *ongeveer 25 eurocent* werden we netjes bij het strand afgezet, was wel prima dus.. Prima weer hier, alleen regen aan het einde van de dag dus daar konden we prima mee leven.. Eerst een dagje strand gedaan, en daarna een dagje het nationale park in Manuel Antonio¡ We zijn zonder gids alle paden gaan ontdekken, en we hebben onderweg heel wat dieren gezien: aapjes, wasbeertjes, een soort grote rat *geen idee wat het was, maar we hebben foto´s * en heel veel salamanders. Ook zijn er hele mooie strandjes in het park *denk wit, met blauwe zee* dus we hebben ook nog even een duik genomen 
Op het laatste moment besloten om nog een extra dagje strand eraan vast te plakken, echt heerlijk gerelaxt¡ Helemaal uitgerust waren we na 3 dagen weer klaar voor een nieuwe reis... Weer met het openbaar vervoer, je kunt hier overal wel op een snellere manier *zeg toeristenbusje* heen maar daar moet je dan ook wel voor betalen *en dat wil ik niet *
Dus eerst een bus genomen voor een uur of 3,5, daarna een ferry voor een uur en toen nog een bus voor 2 uur, wat ons 6 dollar pp kostte *en dat lukt je in NL toch echt niet * en ons uiteindelijk bracht in Montezuma, vanwaar ik nu dit verhaaltje schrijf... We hebben een hotel aan de rand van het stadje, waar elke dag veel dieren te zien zijn. We hebben al apen gezien, eekhoorntjes, grote salamander en we hadden zelfs een kleine slang in onze cabina... Ook hier weer prima weer, wat ons gisteren deed besluiten om een goede strandwandeling te maken, op naar Playa Grande *groot strand*. Het kostte ons wat geklim over rotsen, maar we hebben we mooie dingen gezien. Zo waren er kleine watervalletjes en veel mooie uitzichten over de blauwe zee. Playa Grande viel wel een beetje tegen, er lag heel veel rotzooi *wordt meegenomen door de zee* en doordat het bijna hoogtij was was er niet zoveel strand.. Het mooie van de stranden hier vind ik wel dat het bos er direct naast ligt *ipv duinen hebben ze bos * en dus is er altijd schaduw, echt heerlijk¡ Omdat het bij hoogtij zo is dat er geen strand meer overblijft en je dan niet meer zo makkelijk terug kan lopen, zijn we maar weer snel teruggegaan. Vlakbij Montezuma nog even een poging gedaan om te zwemmen, maar meer dan onszelf staande houden in het geweld van het water konden we niet doen De golven waren echt heel sterk en namen echt heel veel zand mee, dus we zaten lekker onder...
En dan zijn we alweer bij vandaag.. Eigenlijk zouden we meegaan met een tour naar Isla Tortuga *schildpad eiland*, maar die ging niet door omdat er niet genoeg mensen waren. Toen maar besloten om naar het park Cabo Blanco te gaan, maar dat was helaas dicht omdat het zoveel had geregend... Jaja, we hebben echt een topdag vandaag Uiteindelijk maar naar de waterval gelopen *nou ja, geklommen over rotsen, boomstronken en door het water *, waar we konden zwemmen...
Nog steeds vermaken we ons uitstekend dus¡ Mijn trip naar huis komt nu wel heel snel dichterbij, weet niet of ik er heel blij mee ben Heb echt wel weer zien om iedereen te zien *Claro que si¡¡¡* maar het betekent ook dat ik weer terug ga naar mijn gewone leventje in NL.. En das toch wel heel wat anders dan rondreizen... Maar goed, das nog een hele week weg In deze week staat Nicaragua nog op de planning, kan ik Jasper ook laten zien wat ik daar heb gedaan..
Vanaf hier nog even snel een bedankje voor alle lieve berichtjes/mailtjes die ik van jullie heb gehad, vond het echt leuk om een beetje op de hoogte te blijven van jullie belevenissen¡
Veel liefs, Marieke
Geplaatst op: 26-07-2009 | 01:28 Lokale tijd
Costa Rica --> Jasper!!!
Jajaja het is echt waar: Jasper is er!!! Ik (wij) zijn heel gelukkig Het was eigenlijk wel weer heel gewoon dat hij er was, heel relaxt dus!
Maar goed, nu een ´wat heb ik gedaan´ update, beginnend bij mijn laatste weekje Nicaragua:
León dus, echt een prachtige stad! Heb een rondje gemaakt langs alle kerken (en natuurlijk even een kijkje genomen in de grootste kathedraal van Midden-Amerika) en een museum bezocht. Verder ben ik met een tour meegegaan om te gaan sandboarden! Echt heel erg leuk! In de buurt van León ligt een hele jonge actieve vulkaan, de Cerro Negro, die bestaat uit allemaal zwarte stenen. Eerst gingen we met een board de berg aan de ene kant beklimmen, waarna we er aan de andere kant met ons board vanaf gingen glijden! Ik had gekozen voor zitten, waar ik ook wel heel blij mee was toen ik bovenaan was. De steilheid was erg groot en dat was niet de beste combi met mijn hoogtevrees Toch begon ik er halverwege wel echt lol in te krijgen en durfde ik iets meer snelheid te maken  De twee andere jongens die ook meewaren durfden het wel aan, wat er ook wel heel leuk uitzag.. Foto´s staan op Facebook, volgen miss later nog op mijn Picasa... Nadat ik terugwas natuurlijk even onder de douche geweest, die kon ik wel gebruiken ´s Avonds uit eten geweest met een paar anderen uit het hostel, prima restaurantje.. Toen we weer terugliepen kwamen we langs een gay-party, waar we werden uitgenodigd om binnen te komen. Deze uitnodiging natuurlijk aangenomen, en er uiteindelijk ook nog eens de hele avond gebleven. Veel gedanst (heerlijk om gewoon met jongens te kunnen dansen zonder dat ze wat van je willen ) en veel gepraat. Homo´s hebben het nog echt niet makkelijk in Nicaragua, al worden ze wel redelijk getolereerd. Er werden ook wel veel vervelende dingen geroepen vanuit langsrijdende auto´s, maar ze konden iig een feestje bouwen!
Nadat ik León had gezien een bus genomen naar Matagalpa, een dorpje midden tussen de bergen. Het lag inderdaad echt in een supermooie omgeving, veel groen. Maar één nachtje gebleven, maar zat wel in een leuk hotel. Heerlijk gekletst met de eigenaren (die naar Nederland waren geweest) en weer eens de novela (soap) gekeken die ik altijd bij mijn familie keek. De volgende dag wel vertrokken, om naar Jinotega te gaan. Had gehoord dat het busritje hier naartoe echt prachtig was, en dat was inderdaad het geval! Hier ook maar weer een hotel gezocht (hostels kennen ze hier nog niet, en het aantal hotels is ook nog op één hand te tellen) en lekker wat rondgelopen. Weinig gedaan, maar ik was dan ook nog steeds op vakantie De volgende dag tijd voor wat meer actie: er is een kruis bovenop één van de bergen rond Jinotega en daar kon je heen klimmen, dus dat maar gedaan. Omdat ik niet helemaal zeker wist of ik echt door het prikkeldraad heenmoest (ja!) heb ik gewacht tot ik een groepje van 5 tegenkwam die ook naar boven gingen. Het was een steile klim, maar het uitzicht boven was prachtig! Ik heb me prima vermaakt met de 5 meiden en jongens met wie ik was, echt gezellig! Hierna weer naar beneden geklommen (en gegleden, moeilijk om te blijven staan ) en zowarm een lauwwarme douche genomen! Voor mij is dat niet heel gewoon, dus zeker de moeite waard om te melden
Na Jinotega weer terug naar Granada, waar ik nog één dag had om al mijn spullen (ik had een opslagplaats in Granada) weer in mijn backpack te krijgen. En zaterdagochtend vroeg was het dan zover: op weg naar Costa Rica! In iets meer dan 8 uur was ik met de bus in San José, echt heel relaxt! Bij de grens van Nicaragua hoefde ik alleen mijn paspoort maar in te leveren voor een stempel, dat was echt heel makkelijk. Hierna reden we nog een meter of 100, waarna we onze nieuwe stempel voor Costa Rica zelf op moesten halen. De bagage werd snel gecheckt (als je tas zo vol zit als die van mij hoeft ie niet eens open ) en toen konden we weer op weg. In San José een prima hostel gevonden, waar ik de eerste nacht een tweepersoonsbed had voor mezelf en het allerheerlijkst: een warme douche! In mijn tijd in Nicaragua heb ik één keer warm gedoucht, één keer lauwwarm en voor de rest alleen maar koud, dus ik genoot! Voor jullie heel gewoon, maar moet het toch even melden
Prima nachtje geslapen, en toen was het 5 juli, Jasperdag Daar ik nog moest wachten tot ´s avonds heb ik de andere mensen in het hostel helemaal gek gemaakt volgens mij, maar goed Nog wel even naar een heel groot park geweest samen met een ander meisje uit het hostel, maar verder niet zoveel gedaan. ´s Avonds een bus genomen naar het vliegveld en toen begon het wachten.. Gelukkig was de vlucht op tijd en kon ik na 5 maanden eindelijk mijn vriendje weer in mijn armen sluiten! Het was wel weer gewoon om hem te zien, al vond ik hem de eerste minuten maar groot
Nog één dagje in San José gebleven, waarna we op dinsdag zijn vertrokken naar de Caribische kust. Eerst 2 dagen doorgebracht in Cahuita, waar we hebben gesnorkeld en door het nationale park hebben gelopen. Hierna zijn we nog een stukje verder naar het zuiden gegaan, naar Puerto Viejo. Dit was echt een superplek om te zijn, met de echte relaxte Caribische sfeer. Er zijn hier veel Jamaicanen en ze praten er dus Creools Engels, wel grappig.. Gelukkig spreken ze ook normaal engels en spaans, dus dat was wel prima. We zaten in een supermooi hostel, met een eigen keuken waar we lekker onze eigen maaltjes konden maken. De dag nadat we waren aangekomen wilden we eigenlijk gaan fietsen, maar de eigenaar van het hostel nam ons mee naar een opvangcentrum voor wilde dieren. Hier kregen we een rondleiding langs de slangen en apen, echt heel interessant. Verder hebben we een slang vastgehouden (kleintje, maar toch), wasbeertje vastgehouden, kikker vastgehouden, met de apen gespeeld, een luiaard geaaid en hebben we gezien hoe de slangen (levende) muizen te eten krijgen. Heel erg leuk dus, en duidelijk dat deze mensen heel goed werk doen! Ze proberen alle dieren ook weer terug te laten gaan in de natuur, dus dat is mooi.
Verder in Puerto Viejo nog een surflesje genomen (nu wel op een beginnersgolf), echt super! Jasper en ik konden allebei een ritje maken tot het strand, supergoed!
Het laatste dagje hebben we een fiets gehuurd en zijn we langs verschillende strandjes geweest in de buurt, waar we natuurlijk een lekkere duik hebben genomen in de blauwe zee!
Ondanks dat we het zo naar ons zin hadden, toch maar besloten om maandag weer ergens anders heen te gaan. Om onze reis wat makkelijker te maken hebben we een tour inclusief vervoer geregeld, waarbij we gingen raften! Het weer zat niet mee, maar dat kon onze pret niet drukken.. Helaas de pret van onze gids wel, en dus kan ik niet zeggen dat we de meest gave rafting tour hebben gedaan... De rivier was ok, maar de tour wordt een stuk leuker met een gids die enthousiast is... Toch wel naar mijn zin gehad, raften blijft gewoon heel leuk! En het mooie was dat we na het raften helemaal naar ´La Fortuna´ werden gebracht, een plaatsje aan de voet van vulkaan Arenal. En daar zitten we dus nu, met uitzicht op de vulkaan vanuit ons hostel (al zijn er ongeveer de hele tijd wolken). Gisteren hebben we de waterval in de buurt bezocht (supermooi, en dan kun je er ook nog zwemmen!) en vandaag zijn we naar een ´swimming hole´ geweest in de rivier, ook met een kleine waterval (en tarzanliaan ). Morgen gaan we weer verder, dan naar Monteverde.
Lang verhaal, tijd om te eten nu Weet niet of ik de komende weken nog wat meld, maar anders horen jullie het wel weer als ik in Nederland ben 4 augustus lijkt nog ver weg, maar komt heel snel dichterbij....
Geplaatst op: 16-07-2009 | 03:10 Lokale tijd
Ook al reis je alleen, je bent nooit alleen...
Jaja wat een mooie gedachte weer Ik ben al 2 weken in principe alleen aan het reizen, maar moet zeggen dat ik eigenlijk nog niet alleen ben geweest (en dus ook nog geen letter heb gelezen in het boek wat ik heb gekocht )
Nadat we weer terugwaren in Juigalpa ben ik hier nog even blijven hangen en ben ik nog één dagje met Renske mee geweest naar haar schooltje. Hier hebben we de bloembakken geverfd, zag er echt veel beter uit met nieuwe frisse kleuren! Op dinsdag toch maar vertrokken, weer naar ´huis´ (Granada dus). Heerlijk de rest van de week hier rondgehangen, door de stad gelopen en de vulkaan Mombacho beklommen. Echt heel erg mooi, veel dieren (een kikker met rode ogen!) en een prachtig uitzicht.
Vorige week zaterdag toch maar echt begonnen met reizen, wil dit land toch wel wat beter leren kennen! De bus genomen naar Rivas, om hier over te stappen op een klein busje naar San Jorge. Hier een boot genomen (hoe bedoel je krakkemikkig ) naar Isla de Ometepe! Ze zijn het er hier in Nicaragua over eens dat het het nieuwe 7e wereldwonder is, en het is ook echt heel mooi! Het zijn twee vulkaaneilanden in meer van Nicaragua, en ze zijn echt prachtig!
Op de boot had ik een paar mensen ontmoet met wie ik naar een finca (boerderij) op het eiland ben gegaan. Hier konden we slapen op een soort stretcherbedden, die nog best lekker lagen De eerste dag gelijk onze tour voor dag 2 geregeld, het beklimmen van de vulkaan Maderas. Omdat de jongens met wie we waren graag de zonsopgang wilden zien, vertrokken wij om 3 uur ´s nachts om te gaan klimmen. Echt heel donker, maar met een zaklamp was het wel te doen... Het pad was echt heel moeilijk te beklimmen, we moesten onszelf soms echt omhoog tillen via bomen en rotsen Vond het zeer geslaagd toen onze gids halverwege (na 2,5 uur klimmen!) zei dat er ook een makkelijker pad naar boven was... Maar goed, vol goede moed natuurlijk wel doorgegaan met klimmen.. Zonsopgang hebben we niet gezien, omdat we helemaal in de wolken zaten, maar na 5 uur klimmen stonden we wel op de top! Weer geen uitzicht, maar ik kan nu wel zeggen dat ik een vulkaan heb beklommen! Maar ja, we moesten ook weer naar beneden... (En ja via hetzelfde pad) Het was echt heel moeilijk, omdat er heel veel modder lag omdat het de halve nacht had geregend, en dus duurde het afdalen ook nog eens 4 uur. Was daarna echt doodop, denk niet dat ik zo snel zal beslissen er nog één te beklimmen
Weer terug op de finca lekker niks gedaan en uitgerust, zodat we de volgende dag weer energie hadden om naar een andere plek op het eiland te verhuizen. Samen met Roee (Israel) en Christel (Australie) ben ik naar Hacienda Mérida gegaan, om hier nog wat meer te relaxen. Heel mooi uitzicht (en zonsondergang) en lekker een beetje in het meer gezwommen.
De volgende dag weer tijd om te gaan, op naar het strand! We hadden 4 Amerikanen ontmoet die naar een surfstrand gingen (Playa Popoyo), en na lang aarzelen hebben we besloten hier ook heen te gaan. Het duurde even, maar dan waren we ook wel in het surfparadijs Hele hoge golven, was echt mooi om te zien!
Natuurlijk moest ik ook een beetje proberen om te surfen, dus heb ik een bord gehuurd en heb ik geprobeerd om te gaan staan op mijn surfboard... Dat lukte me toch zeker een keer of 2, wat een hele goede score schijnt te zijn voor iemand die het nooit eerder heeft gedaan Verder vooral veel gezwommen, de zee had echt een hele sterke stroming! Heerlijk dagje gehad dus, jammer dat we de volgende dag alweer weggingen... Nog steeds samen met Christel en Roee, weer op weg gegaan voor één nachtje Granada. Dat was afgelopen nacht, en nu ben ik aangeland in Leon! Net zoiets als Granada, alleen dan beter zeggen ze hier Zit hier in een hostel met zwembad en gratis internet, moet zeggen dat dat wel bevalt
Ga de komende dagen deze stad verkennen, dan misschien nog ergens anders heen en dan is het volgende week alweer tijd om naar Costa Rica te vertrekken! Verheug me er vanzelfsprekend heel erg veel op
Veel liefs vanuit Nicaragua, Marieke
Geplaatst op: 27-06-2009 | 00:48 Lokale tijd
Rio San Juan
Jaja ik kan het wel! Hier alweer een update, na mijn geweldige week vakantie aan de Rio San Juan!
Maandagochtend heel vroeg (half 4) zijn Bart, Renske en ik in de bus van de overbuurman van Renske gestapt, op weg naar San Carlos. De bus was te doen, er hoefde maar 1 keer onderweg aan gesluteld te worden! Na 6 uur hobbelen (een echte weg kennen ze op deze route nog niet) waren we in San Carlos. 's Middags niet zoveel gedaan, lekker even rondgelopen en wat gedronken met 2 Nederlandse jongens die hier wonen. Die hebben dus ook gelijk een tour voor ons geregeld, echt prima. En dus gingen we dinsdag alweer vroeg ons bed uit, omdat we om 6.15 uur de boot moesten hebben die naar Boca de Sabalos ging, over de Rio San Juan. Echt een heel mooi ritje, er is bijna niks anders te zien dan natuur Na 1,5 uur van het uitzicht genieten waren we in Sabalos, waar we werden opgewacht door onze gids Fidel. Hij had een taxi voor ons geregeld die ons een eind op weg kon brengen. Wij hadden echt nog nooit zo'n gammele taxi gezien, maar goed. Met deze 4x4 hebben we meer dan een uur gereden over een vreselijke hobbelweg, maar wel weer een mooi uitzicht. Hierna werden we uit de taxi gezet en moesten we 20 minuten lopen (met al onze spullen!) naar onze verblijfplaats midden in het bos. De basisomstandigheden daar vielen ons eigenlijk nog heel erg mee: de latrine stonk niet al te erg, we hadden een douche met stromend water (wel koud natuurlijk, maar ik ben hier niet anders gewend) en de bedden lagen ook nog best lekker Op dit terrein woonde ook een familie, die voor ons kookte. Simpel maar prima, en het was heerlijk rustig. Toen we net aangekomen waren zijn we gelijk een wandeling door het bos gaan maken, echt supermooi! Het is een primair bos, dus mensen hebben er nog niks mee gedaan. Onze gids wist echt heel erg veel over de verschillende planten en bomen, echt heel erg leuk! We hebben verschillende vruchten gegeten en op verschillende blaadjes gekauwd (wel raar als je tong ineens gaat tintelen van de anesthesie-plant ), in lianen geklommen en verschillende dieren gezien, waarvan het hoogtepunt toch wel een gifkikker was! Ook 's middags nog een route gelopen met wat andere natuur. Het eten wat we krijgen was simpel maar prima, en natuurlijk ontbraken de rijst met bonen niet De rest van de tijd vooral heel relaxt in een hangmat gezeten/gelegen en gekletst, was wel prima. 's Avonds zijn we in het donker ook nog even op zoek gegaan naar dieren in het donker, maar omdat het heel hard ging regenen moesten we dit al snel staken. 's Nachts echt prima geslapen, en na ons ontbijt (natuurlijk Gallo Pinto) was het alweer tijd voor de laatste wandeling. Deze keer gingen we van het pad af, dus onze gids ging een pad maken met zijn machete. Het was wel een wat pittigere wandeling dan de dag ervoor, maar dat maakte niet uit. Weer heel veel gezien en nu zelfs water uit een liaan gedronken Toen we weer terugkwamen lekker even gedoucht, gegeten en daarna was het alweer tijd om onze spullen te gaan pakken. En daar gingen we dus weer, met onze backpack op onze rug weer naar de weg waar de taxi ons op zou wachten. Ik was alleen even vergeten dat we op de heenweg zoveel naar beneden waren gelopen, en dan scheen nu ook nog eens de zon Gelukkig konden we hierna gelijk de taxi instappen en werden we weer teruggebracht naar de haven in Sabalos. Omdat we vonden dat we wel wat luxe hadden verdiend, zijn we vanaf hier opgehaald door een bootje van de Sabalos Lodge, een hotel met hutjes aan de rivier. Hier hadden we een prima hutje voor onszelf met uitzicht op de rivier, echt heel leuk! Heerlijk gegeten hier 's avonds (leek bijna of we in een Westers hotel zaten, dat was nieuw ) en daarna heerlijk geslapen. Het enige wat we op de koop toe moesten nemen was dat we wakker werden van het gebrul van de apen in de buurt, maar daar kon ik prima mee leven! Naast apen (die we niet gezien hebben trouwens, alleen gehoord) waren er nog veel meer dieren rond ons hutje: Salamanders, vleermuizen, veel verschillende vogels en ook mieren (dat was dan weer jammer, want die beten). Helaas gingen we na het ontbijt alweer verder, de boot kwam ons bij de lodge ophalen om richting El Castillo te gaan. Dit is een klein plaatsje waar een fort staat wat de Spanjaarden hier hebben gebouwd om de piraten tegen te houden die via de rivier Nicaragua wilden overvallen. Vanaf de top van het fort hadden we ook inderdaad een prachtig uitzicht over de rivier! Verder was er eigenlijk niks te doen, dus was het tijd voor een middagje relaxen! Heerlijk op het balkon van ons hostel gezeten en een boek gelezen dus Het hostel was nogal gammel, maar als ik voor 4 dollar in een prima bed kan slapen vind ik het wel best
Vanmorgen rustig aan gedaan, lekker ontbeten en toen was het alweer tijd om de boot terug te nemen naar San Carlos.
En daar zit ik dus nu jullie weer even op de hoogte te houden Morgen gaan we weer terug naar Juigalpa, en daarna zijn mijn plannen nog niet helemaal duidelijk Ik heb nog 3 weken in Nicaragua en dan is het alweer tijd voor Costa Rica (En dus Jasper ) Ik hou jullie in ieder geval op de hoogte!
Liefs, Marieke
Geplaatst op: 12-06-2009 | 23:57 Lokale tijd
Update (eindelijk!!!)
Dat is lang geleden! Werd toch echt wel weer tijd om jullie weer eens tijd om jullie op de hoogte te brengen van alles wat ik meemaak! Ben alweer op de helft van mijn verblijf in Nicaragua, wat betekent dat mijn vrijwilligerswerk er alweer opzit… Zal jullie iig even vertellen wat ik de afgelopen weken wel heb gedaan:
Beginnend bij het weekend na week 1 van mijn vrijwilligerswerk. Er was een ander Nederlands meisje aangekomen in Granada (zij woont nu in de familie waar ik de eerste week heb gewoond), dus daar ben ik een beetje mee op stap geweest. Beetje rondgelopen langs de kerken, natuurlijk de toren van de La Merced kerk beklommen (had ik met Renske ook al gedaan maar het is echt een supermooi uitzicht!) en zaterdag naar Las Isletas geweest. Ze zeggen dat er voor de kust van Granada ongeveer 365 eilandjes liggen (van klein tot groot), maar eigenlijk is het precieze getal niet bekend. In ieder geval gingen Nora en ik met een tour mee, waarbij we met een boot langs verschillende eilanden gingen. We hebben heel veel eilandjes gezien, zijn wel mooi! Er wonen ook veel mensen op eilanden, je kunt zelfs eilanden kopen Voor 100.000 dollar ben je de eigenaar van je eigen onbewoonde eiland, toch leuk Er leven dus veel rijke mensen (lees buitenlanders) op de eilanden. Toch leven er ook wel veel arme mensen hier, die dus echt alles in de rivier doen.. Ik heb mensen zien vissen, kleren zien wassen en zichzelf zien wassen, en een wc met riolering is er ook echt niet Met onze tour zijn we eerst naar een eiland geweest met een fort. Hier was op zich niet zo veel te zien, maar het uitzicht was wel heel mooi. Hierna gingen we naar apeneiland. Hier leven 4 apen, die gevoerd worden door alle toeristen… Vond het niet echt heel spannend, maar goed… Als laatste nog naar een eiland met een restaurant geweest, waar ik een echte kokosnoot heb gedronken/gegeten. Het smaakt absoluut niet naar de kokossmaak die ik ken, maar het was wel ok.. Je kon er ook zwemmen, maar dat heb ik niet gedaan.
Zondag vooral uitgerust, veel geslapen. ’s Avonds naar mijn familie geweest omdat mijn Nicaraguaanse zus jarig was. Heb haar samen met Nora een parfum cadeau gedaan die ze heel graag wilde hebben, ze was er echt superblij mee!
Toen was het alweer tijd voor week 2 werken. Ging prima, de kinderen begonnen echt naar me te luisteren en de lerares Lorena gaf ook aan dat het duidelijk veel rustiger was. Ook krijg ik alle kinderen zover dat ze een oefening maken en niet alleen maar op de grond hangen, dus ik was blij.. Dinsdag ben ik ’s morgens wat eerder weggegaan, omdat Sebastian (kind van 10 van de familie waar ik woonde) met zijn klas een uitvoering had en ik heel benieuwd was wat dat inhield. Het bleek erop neer te komen dat de hele school in een soort aula zat voor een Mariaverering. Er werden allerlei liedjes gezongen en dansen gedaan, speciaal voor Maria. Voor mij heel vreemd om te zien, maar het is heel normaal hier op katholieke scholen.
En woensdag was natuurlijk gebeurd waar ik al bang voor was: Ze hadden ingebroken en allerlei spullen meegenomen die ik had gekocht. Had ze toch maar in het lokaal neergelegd, maar dat was dus niet zo slim. Vanaf deze dag heb ik dus alles bij iemand in huis gelegd. Hierna is er ook niet meer ingebroken, maar ik denk vooral dat dat kwam omdat ik altijd mijn gekochte spullen in mijn rugtas mee heb genomen ipv in een tas in mijn hand (dit had ik namelijk de dag gedaan dat er ’s nachts werd ingebroken).
Vrijdag was het dan tijd voor mijn eerste keer weg uit Granada: op bezoek gaan bij Renske in Juigalpa! Dit betekende eerst de snelle bus naar Managua, hier een taxi naar ander busstation en hier een andere bus naar Juigalpa. Helaas kon ik geen klein expresbusje vinden, dus ben ik uiteindelijk (nadat ik me vooral niet in andere grote veel te volle bussen had laten trekken) in een grote gele bus beland (een oude schoolbus uit Amerika die daar is afgekeurd, wat wel zegt over kwaliteit van de bus ) die na 2 uur in Juigalpa aankwam. Echt heel leuk om haar weer te zien, en om haar familie te ontmoeten
Relaxt weekend gehouden, vooral veel gekletst Helaas heeft Renske een bed met een hele harde plank en 2 hele dunne matrasjes, dus echt lekker geslapen heb ik niet. Maar goed, dat heb ik natuurlijk wel voor mijn vriendinnetje over We zijn wel een attractie hier, daar hier ongeveer geen toeristen komen werden we goed bekeken op straat.
Zondag weer teruggegaan naar Granada (was toch wel heel jammer dat ik tussen Juigalpa en Managua 2,5 uur moest staan) en toen was het maandag weer tijd om te werken. ’s Avonds ging ik mijn mail kijken en toe was er een grote verassing: Mijn papa had met zijn school geld ingezameld voor mijn schooltje, echt heel erg leuk! Nu heb ik dus nog 250 euro extra om uit te geven naast jullie geld, echt leuk! Heb gelijk gevraagd aan iemand die in de buitenwijk woont en voor het schoolgebouw zorgt wat ik het beste kan doen en samen zijn we het erover eens geworden dat de wc wordt opgeknapt! En omdat hierna nog geld over is wordt er ook elektriciteit aangelegd, de deuren worden voorzien van een goed slot en er wordt een bak gemaakt waar water in kan worden opgeslagen. Hierdoor kan er een familie in het huis gaan wonen naast het schoollokaaltje en dan wordt er minder ingebroken. Je moet toch ergens beginnen Ze waren er heel blij mee, en dit is ook echt iets blijvends, dus ik ben ook blij!
Dit weekend helaas in mijn bed door moeten brengen, omdat ik ziek was :s De parasieten die ongeveer iedereen treffen hadden mij ook te pakken, dus ik heb alleen maar geslapen en op bed gelegen. Ben ook pas dinsdag weer gaan werken, toen was ik weer aardig beter. Ze hadden gezegd dat de wc in mijn laatste week al klaar zou zijn, maar in Nicaragua moet je daar niet echt op rekenen.. Ze zijn wel begonnen, maar ze hebben niet zo’n haast om alles af te maken Het eindresultaat laat dus nog even op zich wachten, ga wel weer een foto maken als ik weer eens in Granada ben… Helaas was het alweer tijd om afscheid te nemen, wel heel jammer. Gelukkig weet ik dat er deze week alweer nieuwe vrijwilligers komen (2 Amerikaanse meiden) dus dat maakte me wel wat minder verdrietig. Donderdagmiddag heb ik met hulp van Renske een quiz gedaan (ze liepen allemaal achter elkaar aan) en stoelendans. Verder hadden ze een piñata, was wel leuk. Kreeg allemaal hele dikke knuffels toen ik wegging, heel lief. Vrijdag ook een heleboel knuffels, al snappen de kleintjes niet zo goed dat ik volgende week niet meer kom. Heb ze allemaal een appel cadeau gedaan, dat is hier echt iets bijzonders…
Zaterdag met Renske de markt in Masaya leeggekocht en zondag samen vertrokken naar Juigalpa. Hier heb ik Renske nu een weekje geholpen op haar schooltje, superleuk! Het is een school voor kinderen met een beperking (dove kinderen, kinderen met Down enz), waar Renske al 5 maanden stage loopt. We hebben er een productief weekje van gemaakt: We hebben uniformen en schoenen gekocht voor de kinderen (Renske heeft ook een geldinzamelingsactie gehouden), geknutseld, geobserveerd in een klas, veel spullen gekocht en woensdag hadden we een feestje! Op deze dag werden namelijk het schoolplein en het afdak erboven officieel geopend. Deze dingen zijn geschonken door de Stedenband met Den Haag, wel grappig Er waren allerlei praatjes, de kinderen deden dansjes, er werd gegeten en gedronken en er waren piñata's (gesponsord door Renske natuurlijk!). Wij hadden de versieringen gemaakt, het zag er echt gezellig uit met slingers en ballonnen!
Vandaag alweer het laatste dagje hier en dan is het tijd voor vakantie! Dit weekend vertrekken Renske, Bart (een jongen die Renske hier heeft leren kennen) en ik richting San Carlos: Jungle here we come!
Hier moeten jullie het dus maar weer even mee volhouden, zal proberen mijn volgende update niet zo lang te laten wachten!
Liefs, Marieke
Geplaatst op: 05-06-2009 | 17:46 Lokale tijd
Vrijwilligerswerk
Dinsdag was het dan zover, mijn eerste dagje naar mijn vrijwilligerswerk hier in Granada (maandag hadden ze vrij, weet niet precies waarom). Ik werk in een barrio (buitenwijk) van Granada op een klein schooltje, Caracolitos. 's Morgens komen hier kinderen van 3, 4 en 5 jaar oud om les te krijgen (pre-scolar noemen ze het hier, ze gaan hier pas naar school vanaf 6 jaar).
Samen met Claudia, de mama van het gezin waar ik nu ongeveer bij in huis woon, en nog iemand anders van de school hebben we een half uur gelopen naar het schooltje. Er is een lokaal, er zijn een paar lange tafels met stoeltjes, een stuk of 20 houten blokjes en dat was het. Meer is er niet....
De kinderen nemen dan nog wel allemaal een schriftje met een potlood mee, maar daar moeten we het mee doen. Ik moet zeggen dat het een redelijke schok was
De eerste ochtend heb ik vooral een beetje geobserveerd. De lerares Lorena is 20 (!!!) en haar lesgeefkunsten zijn niet echt om over naar huis te schrijven... Ze verwacht dat de kinderen 3 uur op een stoeltje aan tafel blijven zitten en in hun schriftje letters, cijfers of vormen schrijven. En als een kindje dan net met veel pijn en moeite de hele bladzijde heeft volgeschreven met iets wat misschien ergens in de verte lijkt op wat het moet zijn, zegt ze: ' nee dit is niet mooi', gumt ze de hele bladzijde uit en moeten ze het opnieuw gaan doen... Niet echt de manier waarop het moet wat mij betreft, begrijp prima waarom die kinderen geen zin hebben om iets te doen (en dus ook een groot deel van de tijd gewoon door het lokaal rennen).
Na mijn observatie had ik wel wat ideeen over hoe het beter kon, maar vond het wel moeilijk om dat tegen de lerares te zeggen. Toch ben ik donderdagochtend maar begonnen met mijn eigen aanpak. Lorena keek een beetje raar toen ik ongeveer 3x per minuut dingen zei als 'muy bien!' 'muy rapido!' en 'bonito!' , maar volgens mij werkt de positieve aandacht wel Ik zag in ieder geval wat glimlachjes verschijnen op de gezichtjes, en ik heb zelfs een jongetje wat nooit iets doet zover gekregen dat ie rondjes ging tekenen.. Heb ook aan Lorena geprobeerd uit te leggen waarom ik hem zover had gekregen en waarom het niet uitmaakt dat het niet echt op rondjes lijken, maar in het spaans is dat nog best lastig! Ze zei in ieder geval al dat de ochtend wat rustiger verliep, dus dat heb ik maar even opgevat als compliment... Hoe het verder gaat horen jullie vanzelf
Dit is mijn programma in de ochtend (van 8 tot 11), maar 's middags werk ik ook. Om 3 uur ben ik weer op het project, en dan kunnen de kinderen uit de wijk komen om les te krijgen van mij De eerste middag had ik me niet voorbereid (er was me niet duidelijk gemeld dat ik de enige zou zijn) dus dat was even wennen.. De kinderen gaven aan dat ze graag een beetje Engels wilden leren, dus daar ben ik nu maar mee begonnen. De uitspraak is voor hen echt heel erg moeilijk, maar ik ben allang blij als ze er een beetje van opsteken
De tweede middag heb ik wat meer voorbereid. Kleurplaat uitgeprint, kleurtjes, potloden, gummen en puntenslijpers gekocht en daar gingen we dan.. Dit vonden ze wel heel leuk, dus dat was mooi. Het is alleen heel erg moeilijk om iets te verzinnen, daar de kinderen die komen tussen de 3 en 14 jaar oud zijn.. De oudere kinderen zijn vaak op de jongere aan het passen, dus als ze willen komen moeten ze de kleintjes ook meenemen. Moet dus echt heel goed denken wat ik ga doen.. Op zich heb ik wel ideeen wat ik wil kopen (ik heb tenslotte nog de helft van het geld wat jullie me hebben gegeven!) maar het probleem is dat er heel vaak in het gebouwtje wordt ingebroken. En dus is de kans heel groot dat als ik iets koop het er over een week niet meer is.. En nu kan ik wel wat spullen bij de directrice van het project stallen, maar daar die ook maar een minihuisje heeft zal ik toch eerst even goed moeten denken wat het beste is om te kopen.
Lang verhaal, maar moet het toch echt even luchten.. Voor deze mensen is het zo normaal, maar ik heb het nog nooit zo arm gezien... Vind het best moeilijk, helemaal omdat deze kinderen niet de kans krijgen om zich helemaal te ontwikkelen (terwijl sommigen echt wel slim zijn). En dan krijg ik ook nog tussendoor even verhalen te horen over de gezinssituaties, waar ik ook niet al te gelukkig van word...
Maar goed, ik ga mijn best doen om de kinderen zoveel mogelijk te helpen de komende weken, en dan zien we wel waar het beland..
Liefs, Marieke
Geplaatst op: 09-05-2009 | 20:14 Lokale tijd
1 | 2 | 3 | 4 | 5
|
|
 |
|
 |
|
|
 
|
|
|
