|
|
 |
 |
 |
 |
|
Reizigersweblog van mariekemeijster
Update (eindelijk!!!)
Dat is lang geleden! Werd toch echt wel weer tijd om jullie weer eens tijd om jullie op de hoogte te brengen van alles wat ik meemaak! Ben alweer op de helft van mijn verblijf in Nicaragua, wat betekent dat mijn vrijwilligerswerk er alweer opzit… Zal jullie iig even vertellen wat ik de afgelopen weken wel heb gedaan:
Beginnend bij het weekend na week 1 van mijn vrijwilligerswerk. Er was een ander Nederlands meisje aangekomen in Granada (zij woont nu in de familie waar ik de eerste week heb gewoond), dus daar ben ik een beetje mee op stap geweest. Beetje rondgelopen langs de kerken, natuurlijk de toren van de La Merced kerk beklommen (had ik met Renske ook al gedaan maar het is echt een supermooi uitzicht!) en zaterdag naar Las Isletas geweest. Ze zeggen dat er voor de kust van Granada ongeveer 365 eilandjes liggen (van klein tot groot), maar eigenlijk is het precieze getal niet bekend. In ieder geval gingen Nora en ik met een tour mee, waarbij we met een boot langs verschillende eilanden gingen. We hebben heel veel eilandjes gezien, zijn wel mooi! Er wonen ook veel mensen op eilanden, je kunt zelfs eilanden kopen  Voor 100.000 dollar ben je de eigenaar van je eigen onbewoonde eiland, toch leuk  Er leven dus veel rijke mensen (lees buitenlanders) op de eilanden. Toch leven er ook wel veel arme mensen hier, die dus echt alles in de rivier doen.. Ik heb mensen zien vissen, kleren zien wassen en zichzelf zien wassen, en een wc met riolering is er ook echt niet Met onze tour zijn we eerst naar een eiland geweest met een fort. Hier was op zich niet zo veel te zien, maar het uitzicht was wel heel mooi. Hierna gingen we naar apeneiland. Hier leven 4 apen, die gevoerd worden door alle toeristen… Vond het niet echt heel spannend, maar goed… Als laatste nog naar een eiland met een restaurant geweest, waar ik een echte kokosnoot heb gedronken/gegeten. Het smaakt absoluut niet naar de kokossmaak die ik ken, maar het was wel ok.. Je kon er ook zwemmen, maar dat heb ik niet gedaan.
Zondag vooral uitgerust, veel geslapen. ’s Avonds naar mijn familie geweest omdat mijn Nicaraguaanse zus jarig was. Heb haar samen met Nora een parfum cadeau gedaan die ze heel graag wilde hebben, ze was er echt superblij mee!
Toen was het alweer tijd voor week 2 werken. Ging prima, de kinderen begonnen echt naar me te luisteren en de lerares Lorena gaf ook aan dat het duidelijk veel rustiger was. Ook krijg ik alle kinderen zover dat ze een oefening maken en niet alleen maar op de grond hangen, dus ik was blij.. Dinsdag ben ik ’s morgens wat eerder weggegaan, omdat Sebastian (kind van 10 van de familie waar ik woonde) met zijn klas een uitvoering had en ik heel benieuwd was wat dat inhield. Het bleek erop neer te komen dat de hele school in een soort aula zat voor een Mariaverering. Er werden allerlei liedjes gezongen en dansen gedaan, speciaal voor Maria. Voor mij heel vreemd om te zien, maar het is heel normaal hier op katholieke scholen.
En woensdag was natuurlijk gebeurd waar ik al bang voor was: Ze hadden ingebroken en allerlei spullen meegenomen die ik had gekocht. Had ze toch maar in het lokaal neergelegd, maar dat was dus niet zo slim. Vanaf deze dag heb ik dus alles bij iemand in huis gelegd. Hierna is er ook niet meer ingebroken, maar ik denk vooral dat dat kwam omdat ik altijd mijn gekochte spullen in mijn rugtas mee heb genomen ipv in een tas in mijn hand (dit had ik namelijk de dag gedaan dat er ’s nachts werd ingebroken).
Vrijdag was het dan tijd voor mijn eerste keer weg uit Granada: op bezoek gaan bij Renske in Juigalpa! Dit betekende eerst de snelle bus naar Managua, hier een taxi naar ander busstation en hier een andere bus naar Juigalpa. Helaas kon ik geen klein expresbusje vinden, dus ben ik uiteindelijk (nadat ik me vooral niet in andere grote veel te volle bussen had laten trekken) in een grote gele bus beland (een oude schoolbus uit Amerika die daar is afgekeurd, wat wel zegt over kwaliteit van de bus ) die na 2 uur in Juigalpa aankwam. Echt heel leuk om haar weer te zien, en om haar familie te ontmoeten
Relaxt weekend gehouden, vooral veel gekletst Helaas heeft Renske een bed met een hele harde plank en 2 hele dunne matrasjes, dus echt lekker geslapen heb ik niet. Maar goed, dat heb ik natuurlijk wel voor mijn vriendinnetje over We zijn wel een attractie hier, daar hier ongeveer geen toeristen komen werden we goed bekeken op straat.
Zondag weer teruggegaan naar Granada (was toch wel heel jammer dat ik tussen Juigalpa en Managua 2,5 uur moest staan) en toen was het maandag weer tijd om te werken. ’s Avonds ging ik mijn mail kijken en toe was er een grote verassing: Mijn papa had met zijn school geld ingezameld voor mijn schooltje, echt heel erg leuk! Nu heb ik dus nog 250 euro extra om uit te geven naast jullie geld, echt leuk! Heb gelijk gevraagd aan iemand die in de buitenwijk woont en voor het schoolgebouw zorgt wat ik het beste kan doen en samen zijn we het erover eens geworden dat de wc wordt opgeknapt! En omdat hierna nog geld over is wordt er ook elektriciteit aangelegd, de deuren worden voorzien van een goed slot en er wordt een bak gemaakt waar water in kan worden opgeslagen. Hierdoor kan er een familie in het huis gaan wonen naast het schoollokaaltje en dan wordt er minder ingebroken. Je moet toch ergens beginnen Ze waren er heel blij mee, en dit is ook echt iets blijvends, dus ik ben ook blij!
Dit weekend helaas in mijn bed door moeten brengen, omdat ik ziek was :s De parasieten die ongeveer iedereen treffen hadden mij ook te pakken, dus ik heb alleen maar geslapen en op bed gelegen. Ben ook pas dinsdag weer gaan werken, toen was ik weer aardig beter. Ze hadden gezegd dat de wc in mijn laatste week al klaar zou zijn, maar in Nicaragua moet je daar niet echt op rekenen.. Ze zijn wel begonnen, maar ze hebben niet zo’n haast om alles af te maken Het eindresultaat laat dus nog even op zich wachten, ga wel weer een foto maken als ik weer eens in Granada ben… Helaas was het alweer tijd om afscheid te nemen, wel heel jammer. Gelukkig weet ik dat er deze week alweer nieuwe vrijwilligers komen (2 Amerikaanse meiden) dus dat maakte me wel wat minder verdrietig. Donderdagmiddag heb ik met hulp van Renske een quiz gedaan (ze liepen allemaal achter elkaar aan) en stoelendans. Verder hadden ze een piñata, was wel leuk. Kreeg allemaal hele dikke knuffels toen ik wegging, heel lief. Vrijdag ook een heleboel knuffels, al snappen de kleintjes niet zo goed dat ik volgende week niet meer kom. Heb ze allemaal een appel cadeau gedaan, dat is hier echt iets bijzonders…
Zaterdag met Renske de markt in Masaya leeggekocht en zondag samen vertrokken naar Juigalpa. Hier heb ik Renske nu een weekje geholpen op haar schooltje, superleuk! Het is een school voor kinderen met een beperking (dove kinderen, kinderen met Down enz), waar Renske al 5 maanden stage loopt. We hebben er een productief weekje van gemaakt: We hebben uniformen en schoenen gekocht voor de kinderen (Renske heeft ook een geldinzamelingsactie gehouden), geknutseld, geobserveerd in een klas, veel spullen gekocht en woensdag hadden we een feestje! Op deze dag werden namelijk het schoolplein en het afdak erboven officieel geopend. Deze dingen zijn geschonken door de Stedenband met Den Haag, wel grappig Er waren allerlei praatjes, de kinderen deden dansjes, er werd gegeten en gedronken en er waren piñata's (gesponsord door Renske natuurlijk!). Wij hadden de versieringen gemaakt, het zag er echt gezellig uit met slingers en ballonnen!
Vandaag alweer het laatste dagje hier en dan is het tijd voor vakantie! Dit weekend vertrekken Renske, Bart (een jongen die Renske hier heeft leren kennen) en ik richting San Carlos: Jungle here we come!
Hier moeten jullie het dus maar weer even mee volhouden, zal proberen mijn volgende update niet zo lang te laten wachten!
Liefs, Marieke
Geplaatst op: 05-06-2009 | 17:46 Lokale tijd
|
|
 |
|
 |
|
|
 
|
|
|
