|
|
 |
 |
 |
 |
|
Reizigersweblog van mariekemeijster
Nicaragua week 1
Zo dat is even wennen zeg! Ik wist wel dat Nicaragua anders ging zijn dan Ecuador, maar dit! Het eerste woord wat ver bovenaan staat bij dingen die ik over Nicaragua kan zeggen is ARM. Niet een beetje arm, maar echt verschrikkelijk arm.. Het is zefs een beetje zo dat de huizen van de mensen die er in Ecuador het armst uitzien er net zo uitzien als de huizen van de rijkste mensen hier..
Wat verder ook erg wennen is, is de hitte.. Het is hier constant warm, overdag zeker een graad of 35 als het bewolkt is (dus ga maar na als het zonnig is!). Dit betekent dus vooral dat ik ´s morgens wat probeer te doen, dan een siësta heb en na 3 uur ´s middags weer wat actiever wordt 
Maar goed, mijn eerste week dus.. Heb een heel rustig weekje gehad, wat op zich wel prima was.. Maandagochtend werd ik uiteindelijk door mn gastmama naar mijn school gebracht. De school hier is echt een heel klein gebouwtje op het terrein van het rode kruis, en het is ook maar één lokaal. Eenmaal op school bleek dat ik de enige student was voor deze week, dus snel nieuwe vrienden maken ging me niet echt lukken hier.. Mijn profesora Irma was wel heel aardig, ze was alleen nogal jong (als in 23). Heb wel veel geleerd in deze week op school, wat ook wel mag als je de hele week 1-op-1 les krijgt. Meer verleden tijd geleerd en ook nog de toekomstige tijd. Het enige probleem nu is het ook nog in praktijk brengen, maar goed. Tijdens mijn week les zijn we ook nog naar een bakkerij geweest om te zien hoe brood wordt gebakken (nou ja, zoete witte broodjes, want meer kennen ze niet echt) en zijn we naar een museum geweest. Als er meer studenten zijn worden er ´s middags ook wel avtiviteiten georganiseerd, maar dat zat er nu niet in.. En dus heb ik de middagen geslapen, tv gekeken, huiswerk gemaakt en een beetje door Granada rondgelopen. Gelukkig kwam Esmee op donderdag ook naar school (Nederlands meisje wat ik vanuit Ecuador kende) dus had ik iemand die precies begreep hoe ik me voelde 
Verder kwam Renske vrijdag naar Granada (zij woont een half jaar in Juigalpa), maar voordat ik haar kon zien belandde ik eerst nog in het ziekenhuis met Esmee.. Esmee viel vrijdag namelijk flauw tijdens de les, waarna een ambulance werd gebeld en ze haar kostte wat kost mee wilden nemen naar het ziekenhuis.. Nu wist ik al dat ik hier niet ziek wilde worden, maar nu! Nooit, maar dan ook echt nooit wil ik daar belanden.. Het zag er allemaal nogal onprofesioneel uit. In het zaaltje waar wij zaten werd iedereen binnengebracht voor eerste hulp, en dus hadden we uitzicht op een jongetje met een gekneusde voet die open lag (en die ze dus daar ook gingen schoonmaken, en het water gooiden ze gewoon in een gat in de vloer) en een andere man die op de grond in slaap viel (volgens mij was ie dronken, want later moest ie overgeven ). Esmee kreeg een infuus om haar bloeddruk weer te laten stijgen (die was te laag, dat was ook echt het enige probleem). Ze hebben haar daarna nog medicijnen voorgeschreven voor misselijkheid (wat ze niet was) en nog iets, wat ze eigenlijk dus helemaal niet nodig had. Ze zijn hier echt heel erg makkelijk met medicijnen, je krijgt hier echt voor alles een antibioticakuur (die je trouwens ook gewoon zonder recept kunt kopen in de apotheek).
Maar goed, na het ziekenhuis dan toch eindelijk Renske gezien! Echt superleuk om haar weer te spreken, hebben heerlijk een beetje bij kunnen kletsen (maar heb nog veel meer tijd nodig ). Vrijdagavond met Renske en een paar meiden die Renske al kende uitgeweest in Cafe Nuit (op z´n frans graag) en hier heerlijk salsa gedanst. Zaterdagochtend zijn we met z´n 2en een canopy tour gingen doen, echt heel leuk. Ik had dit in Ecuador wel gedaan, maar hier was het wel weer heel anders.. Alle platformpjes waren hoog in de bomen (eng!) in plaats van op de grond, maar was wel weer superleuk. Zaterdagmiddag heerlijk door Granada gelopen en gewinkeld. Heb nu 2 superleuke jurkjes gekocht, en het is hier lekker goedkoop
Zondagochtend ben ik door Renske meegesleept naar een evangelische kerk hier. Was echt heel erg leuk, in het Engels en Spaans dus kon er ook nog wat van volgen... Het is een Amerikaans stel wat hier is komen wonen wat deze kerk heeft opgezet, en er waren nu ook heel veel vrijwilligers uit Amerika die hier tijdelijk hebben gewoond (ze gaan alleen net allemaal op dit moment naar huis, wel jammer). Helaas was het hierna alweer tijd om gedag te zeggen tegen Renske, wel jammer.. Maar we gaan elkaar vast vaker zien
Waar ik vooral van heb genoten (naast het gezelschap van een echt vriendinnetje) is het normale eten In mijn gastgezin kreeg ik ongeveer elke dag Gallo Pinto (min. 1 keer per dag). Dit is gefrituurde rijst met gefrituurde bonen (en echt heel vet dus!) en soms kreeg ik dat als ontbijt, lunch en avondeten... Wel elke keer met wat anders erbij (ei, gefrituurde kaas, gefrituurde tortillas) maar toch.. Moet er echt niet aan denken dat ik dat echt elke dag zou moeten eten, al vond ik het nu nog wel lekker. Gelukkig eten we het waar ik nu woon niet elke dag, dus das wel prima!
Dit was het wel weer, foto´s staan ook alweer op internet hiervan (link naar Galapagos staat in m´n vorige berichtje, als je hier bent kun je terugklikken naar al m´n foto´s.
Liefs, Marieke
Geplaatst op: 05-05-2009 | 23:48 Lokale tijd
|
|
 |
|
 |
|
|
 
|
|
|
